Schmugglerpfad Montafon

Schitterende wandeling langs en over de grens van Oostenrijk en Zwitserland

Bergrestaurant Schafberg Hüsli - Steemendli - St. Antönier Joch - Gafiersee - Gafierjoch - Bergrestaurant Schafberg Hüsli

 

 

Bij de voorbereiding van onze vakantie vinden we een wandeling die ons gelijk aanspreekt, het Schmugglerpfad in Gargellen. Wat speurwerk op internet geeft aan dat dit een pittige wandeling is, daarom kiezen we voor een vroege start. We willen met de eerste lift naar boven.

We rijden om 7:30 uur weg van de camping in Nüziders, zodat we ruimschoots op tijd voor de eerste lift om 08:30 uur bij het dalstation van de Schafbergbahn in Gargellen zijn. Wanneer we de auto geparkeerd hebben en het dalstation binnen lopen zijn we verbaasd over de vele mensen welke staan te wachten om met de lift mee te gaan. Zou het Schmugglerpfad of de overige wandel mogelijkheden zo populair zijn?

Bij het bergstation wordt het raadsel snel opgelost. Op een enkeling na, gaat iedereen het bergrestaurant in. Hier kan je op bepaalde dagen genieten van een uitgebreid bergontbijt van het buffet met de bergcoulissen op de achtergrond. Zo geliefd dat reserveren noodzakelijk is. Wij willen onze bekende cappuccino drinken voor de start van onze wandeling en vinden met moeite een vrij plekje.

Om 9:00 starten we met de wandeling. Het eerste deel loopt over brede grindwegen. Hier bestaat de mogelijkheid om een korte rondwandeling te maken. Na de eerste hoogtemeters over de brede grindweg wordt het pad smaller en gaat verder door het Steemendli richting het St Antönierjoch.

Onderweg spotten we een murmeltier welke zich verraad met zijn gefluit. Hij waarschuwt soort genoten voor onze Beierse Bergzweethond Xela. Gelukkig heeft Xela geen jacht instinkt. Een kort commando en Xela blijft wachten en wij krijgen de tijd om het murmeltier op de gevoelige plaat vast te leggen.

We bereiken het St Antönierjoch welke de grens vormt tussen Oostenrijk en Zwitserland.

De eerste 249 hoogtemeters zijn bedwongen als we op het joch aankomen. Een kleine pauze met een slok drinken en een mueslireep zijn nodig om weer op krachten te komen.

Vanaf het Joch kijk je op St Antönien in Graubunden Zwitserland een kleine plaats met circa 360 inwoners.

De wandeling gaat verder over een met staaldraad beveiligde steig. Een deel van de wandeling waar iedereen voor waarschuwt, maar dat wij niet als het lastigste gedeelte ervaren.

Kort hierna komt een niet gezekerd gedeelte over een rots cq grasbodem welke steil en ondanks het droge weer glad is. Een hele stap naar boven en een halve stap naar beneden. Hier moeten enkele van ons letterlijk op handen en voeten naar boven. Xela kost het geen moeite op haar 4 poten. Zij kijkt van boven toe hoe wij ons naar boven "worstelen".

De wandeling gaat over de grat verder met uitzicht op Zwitserland.

Het is hier adembenemend mooi, natuurlijk boffen we ook met het weer, strak blauw en de zon.

We bereiken het hoogste punt van de wandeling op 2477 meter.

 

 

 

Aan het einde van de grat zien we in de dalkom de Gafiersee al liggen. Hier willen we even kort rusten en ons broodje eten.

We dalen 172 meters en bereiken het bergmeertje wat op 2305 meter ligt.

Op bovenstaande foto lijkt het idylisch en rustig te zijn. Idylisch is het zeker maar rustig niet.

Iedereen die onderweg is neemt hier de gelegenheid om te lunchen. Xela zoekt verkoeling in het meer en trekt zoals altijd veel bekijks. Ook is er een dappere Oostenrijker die hier even een rondje gaat zwemmen. Volgens zijn wandelvrienden doet hij dit vaker als zij hier langskomen. En dat gebeurt regelmatig omdat zij in Zwitserland een bepaald soort pasta halen.

 

Vanaf de Gafiersee staan de laatste hoogtemeters voor vandaag op het programma.

We laten het meertje achter ons en beginnen aan de stijging.

Over de rotsblokken gaat het langzaam omhoog naar het Gafierjoch.

Xela lijkt het absoluut geen moeite te kosten, als een hinde loopt ze voorop.

Wanneer we boven zijn denken we dat we het Gafierjoch bereikt hebben

We staan op 2450 meter en het Gafierjoch ligt op 2415 meter, we zijn er nog niet.

Licht dalend over de grat gaat het verder naar het Gafierjoch.

 

 

Het Gafierjoch vormt opnieuw de grens tussen Zwitserland en Oostenrijk.

Bergafwaarts gaat het langs het waterreservoir voor de kunstsneeuw terug naar ons uitgangspunt het bergstation van de Schafbergbahn. Daar nemen we nog even een ijsje en wat te drinken voordat we weer met de lift naar het dal gaan.

Xela ligt 's avonds uitgeteld in haar bench.

De tocht is een aanrader. Wij liepen de wandeling in 3 uur en 50 minuten zonder pauzes. Totaal waren wij 5 uur en 30 minuten onderweg.