Reisdag

Reisdag, terug naar het Zillertal naar camping Hell

 

Dinsdag 23 juni 2009

 

Vandaag een reisdag. De afstand is niet groot, we reizen terug naar onze favoriete camping Hell in het Zillertal. Normaal zouden we dan op ons gemak opstaan en in de loop van de ochtend vertrekken. Aangezien de camping waar we nu verblijven "Passeier" alleen bereikbaar is over parkeerplaats van de Hirzerseilbahn en er altijd een aantal krokolodokussen zijn die hun auto zodanig parkeren dat je er met een auto met caravan combinatie met moeite langs kan besluiten we om vroeg te vertrekken.

Klokslag 06.00 uur gaat de wekker en om 07.30 uur hangt onze Fendt al achter de Nissan. Het oversteken van de parkeerplaats is op dit tijdstip geen probleem en voor we het weten gaan we remmend op de motor richting Meran. De route door Meran is kruip door sluip door en zal menig minder ervaren caravanchauffeur het zweet in de handen bezorgen. Echter zonder kleerscheuren bereiken we de MeBo (benaming voor de snelweg tussen Meran en Bozen).

Vlakbij de grens met de Brenner drinken we een kopje koffie uit de thermosfles op de parkeerplaats van een tankstation. Dat is overigens nog een hele toer op dit traject. Op de hele A22 (Brennerautobahn) zijn maar weinig plaatsen waar je met een combinatie kan rusten. Als je er al één vind dan zijn ze meestal bezet. Zodra we de Brennerpas over zijn en over de Wipptalbrug bij Steinach am Brenner rijden geeft de temperatuur slechts 12 graden aan, de regen komt met bakken uit de lucht en op de bergtoppen ligt volop sneeuw.

Vergeleken met de 20 graden vanmorgen rond 07.30 in het Meranerland is dit een behoorlijke aderlating. Rond 11.15 arriveren we bij camping Hell. Het regent nog steeds voortdurend. Als we de caravan op zijn plaats gezet hebben zijn we net een stel verzopen katten. Eigenlijk wilde we in de middag nog een kleine wandeling in de omgeving maken maar bij de huidige weersomstandigheden zien we er maar vanaf.

 

Na de afwas 's avonds staan we nog even te praten met onze Duitse buren Werner en Cornelia. Zij zijn de periode dat wij in het Meranerland waren in het Zillertal gebleven. Vooral Werner heeft zijn buik vol van het slechte weer. In de afgelopen 14 dagen hebben zij maar twee of drie mooie dagen gehad. Op de foto is het duidelijk terug te zien hoe hij er over denkt :)

 

Als troost of is het om hem jaloers te maken? Nodigen we hun uit om de foto's van het Meranerland te bekijken en een kopje koffie te drinken. Als Werner het mooie weer ziet wat wij hadden verzucht hij: "was ik maar met jullie mee gegaan".