Wallfahrtort Maria Waldrast

Wandeling vanaf de Serlesbahn in Mieders naar Maria Waldrast en retour via de Ochsenhütte

 

Tegenwoordig is wintersport vakantie voor ons niet alleen skiën maar gaan we ook graag wandelen. Aangezien we Maria Waldrast ooit één keer in de zomer bezocht hebben, ongeveer 25 jaar geleden, willen we nu weleens kijken hoe het er in de winter uit ziet.

We rijden in 10 minuten van Fulpmes naar Mieders, hier bevind zich het dalstation van de Serlesbahn. Op de parkeerplaats is het erg rustig, niet zo verwonderlijk, het skigebied telt slechts 5,7 kilometer en naast de genoemde Serlesbahn zijn er 3 sleepliften.

Wel is het een leuk wandelgebied met geruimde winter wandelpaden. En ook zijner meerdere rodelbanen. Toen wij er waren waren de meeste afgesloten omdat het te warm was en de sneeuw grotendeels weg. De wandeling vanaf het bergstation naar Maria Waldrast duurt ongeveer 60 minuten. Voor een overzicht van het kleine skigebied, rodelbanen en de wandelpaden zie onderstaande afbeelding.

Klik op de afbeelding voor een groter exemplaar

We gaan met de cabine omhoog en komen boven aan. Hier is het eerst even tijd voor een cappucino. Op het terras van het bergrestaurant Hochserles genieten we van het mooie uitzicht op de bergen en het zonnetje.

We kunnen wel uren blijven zitten maar willen we Maria Waldrast bereiken moeten we op pad gaan

Maria Waldrast is het hoogst gelegen klooster van Europa en ligt op 1638 meter aan de voet van de bergtop Serles.

De katholieke orde van Serviten huist in het klooster. Naast het klooster en de kerk is er ook een gasthof waar de paters de scepter zwaaien.

Maria Waldrast ligt in een dal tussen de Serles en het Waldraster Jöchl.

Het klooster kan over wandelwegen vanuit Mützens, Mieders, Schönberg, Fulpmes en Trins bereikt worden.

Langs de pelgrimsweg vanuit Mützens staan diverse kapelletjes.

De paters gaan met hun tijd mee. Tegenwoordig kan je ook voor een seminar of training terecht.

Over goed geruimde wandelwegen lopen wij in minder dan 60 minuten naar Maria Waldrast.

Het is inmiddels lunchtijd, ondanks dat het zonnetje achter de wolken schuilt, kiezen wij er voor om op het terras neer te strijken.

We lunchen bij het Klostergasthof en informeren bij de kelner of de weg via de Ochsenhütte veel langer is dan de weg die wij heen gelopen zijn.

We horen dat deze weg misschien 10 minuten langer is maar in ieder geval landschappelijk mooier.

Voordat we de terugweg aanvaarden kijken we even in de kerk en steken vier kaarsjes op voor onze (schoon)ouders. Als we in Oostenrijk in een kerk zijn hoort dit er bij.

Ondanks dat vele wandelaars en sneeuwschoenwandelaars Maria Waldrast als doel hebben komen we weinig mensen tegen.

Onderweg komen we een skibully met hooi tegen. Het wild word hier bijgevoederd. Maar dan wel op moderne wijze.

De ober had gelijk, landschappelijk is deze route veel mooier.

We zien in de diepte de hoofdstad Innsbruck liggen, aan de overkant de Patscherkofel en het Stubaital met Fulpmes links van ons.

Voordat we terug zijn bij ons uitgangspunt komen we nog langs de Ochsenhütte, hier drinken we heerlijk in het zonnetje een drankje.

De Ochsenhütte is nieuw gebouwd maar wel in de stijl van een oeroude hut. Een mooi staaltje vakwerk. Vanaf de hut is het nog 10 minuten naar het bergstation. We kunnen terug kijken op een geslaagde dag.