Vijlen het bergdorpje van Nederland

Wandeling vanuit Vijlen door het Vijlenerbos naar Boscafé 't Hijgend Hert

 

November 2014, we zijn met onze vrienden Marja en Peter een weekend weg naar een bungalowpark in Vijlen in Zuid Limburg.

 

Vijlen :

(Limburgs: Vielen, verouderd Limburgs: Ville) is een dorpje met ruim 1500 inwoners  in Zuid-Limburg, behorend tot de Nederlandse gemeente Vaals. Vijlen ligt op ongeveer 200 meter hoogte boven NAP en is daarmee het hoogst gelegen kerkdorp van Nederland.

Het dorp is gelegen tussen Epen en Vaals aan de Mergellandroute, met uitzicht op het Geuldal.

Door zijn hoge ligging in het uiterste zuidoosten van Nederland is Vijlen de plaats waar meestal de eerste sneeuw van het seizoen valt, en ook de meeste sneeuw per jaar.

Vijlen heeft zichzelf vanwege de ligging uitgeroepen tot het bergdorpje van Nederland. Meer informatie op de website www.bergdorpje.nl

In het Vijlenerbos staat Boscafé 't Hijgend Hert welke zich de enige berghut van Nederland noemt.

 

 

De omgeving van Vijlen in het Geuldal is uitermate geschikt om te wandelen.

 

We gaan vanaf het bungalowpark waar we logeren richting Vijlen, we hebben een mooi zicht op het Geuldal en de Abdij Sint-Benedictusberg. De Abdij is een benedictijner abdij die behoort tot de congregatie van Solesmes. De abdij ligt vlak bij de provinciale weg Maastricht-Aken op een hoogte uitkijkend over het dal van de Selzerbeek. De kerk en een deel van het klooster gelden als belangrijke voorbeelden van de Bossche School en het werk van Dom Hans van der Laan. Het gehele gebouw heeft de status van rijksmonument.

Ondanks dat het al eind november is laat het weer zich van zijn beste kant zien. De temperatuur ligt rond de 15 graden, de warmste november sinds jaren.

We wandelen door het dorp Vijlen met blik op het Geuldal. We zijn onderweg naar Boscafé 't Hijgend Hert. Een beschreven gevarieerde wandeling over verharde en onverharde wegen, door het bos en langs de buurtschappen.

De beschrijving van wandeling is af te halen bij het VVV punt gevestigd in Fiets- en wandelcafé ’A gen kirk’ op de Vijlenberg 115 in Vijlen.

Al snel laten we het dorp achter ons en slaan af richting het buurtschap Groenenweg. Overal zien we huizen in de voor Zuid Limburg zo typerende bouwstijl.

Het gaat eerste richting het dal.

De St Martinuskerk in Vijlen neemt een prominente plaats in het dorp. Doordat deze op een heuvel staat is deze vanuit vele hoeken goed te zien.

In het buurtschap is men een huis aan het restaureren, op de rechterfoto is goed te zien hoe de huizen gebouwd zijn met leem en takken.

Xela dartelt rond en kan omdat de route autoluw is los lopen.

We kijken op Vijlen, de lelijke windmolens welke het landschap ontsieren staan op Duits grondgebied in Bocholtz.

Na het dal gaan we natuurlijk omhoog, de uitzichten zijn prachtig.

We bereiken het Vijlenerbos.

Vijlenerbos :

is een langgerekt bosgebied dat zich uitstrekt over een lengte van ca. 8 km tussen Epen en het Drielandenpunt bij Vaals. Het bos grenst over een lengte van ca. 5 km aan België en over ca. 1 km aan Duitsland.

Deelgebieden van het bos zijn meestal genoemd naar dorpen en gehuchten in de buurt. Van west naar oost: het Elzetterbos (bij Elzet en Rott), het eigenlijke Vijlenerbos, het Kerperbos, het Holsetterbos (bij Holset), het Malensbos (ten zuiden van de Epenerbaan), het Schimperbos (ten zuidwesten van Wolfhaag) en de eveneens beboste Vaalserberg. De Vaalserberg sluit zowel op Belgisch als op Duits grondgebied aan bij vergelijkbare hellingbossen, zoals het Aachener Wald en het Preusbos. Tezamen worden deze bossen wel aangeduid als het Drielandenbos.


Ongeveer 200 ha van de hoogste delen van het bos tussen Vijlen, Epen en Vaals bestaan uit tamelijk vlakke plateaus, de rest bestaat uit hellingen. De tamelijk uitgestrekte hellingbossen worden gekenmerkt door forse hoogteverschillen van zo'n 100 meter. Het hoogste punt is met 323 meter het Drielandenpunt, het laagste ligt niet ver van de Geul op ca. 150 meter.


In de lagere delen komen een aantal bronnetjes voor, waaruit in alle richtingen beekjes ontspringen, zoals de Cottesserbeek, de Berversbergbeek, de Klitserbeek, de Hermensbeek, de Lombergbeek, de Harleserbeek, de Hermansbeek en de Zieversbeek.

 

 

 

Opnieuw zien we Vijlen en Bocholtz Duitsland in de verte.

Na een flinke klim door het bos komen we in bij het Boscafé 't Hijgend Hert. Hier loopt een varken rond welke ontsnapt is bij de kinderboerderij.

Op het terras en in het Boscafé is het druk.

Boscafe ‘t Hijgend Hert is altijd open: 365 dagen per jaar van 11.00 tot 21.00 uur

Midden in de Vijlenerbossen aan een zandweg ergens tussen Vijlen, Epen en Vaals op 260 meter hoogte, ligt het Boscafé ‘t Hijgend Hert’.

We vinden een plekje op het terras en bestellen een lekkere kop soep en wat te drinken.

Boscafé 't Hijgend Hert heeft 7 verschillende soorten bier van het vat en meer dan 50 speciaal bieren op de fles. Wij kiezen voor het huisbier Het Hert.

Na de inwendige mens versterkt te hebben gaan we verder. Voor de pauze hebben 6,5 kilometer gewandeld, er volgen er nog 3 kilometer wat ons betreft een mooie verdeling.

De wandeling gaat nu alleen maar heuvel afwaarts met dit keer ook een blik op Vaals.

We zien al snel Vijlen in de verte liggen de rondwandeling zit er op.

Die avond gaan we voor de tweede keer uit eten in A gen kirk’ op de Vijlenberg 115 in Vijlen.

Dit eetcafé heeft een kleine menu kaart maar is echt een aanrader, reserveren is noodzakelijk in het weekend. Alles wat geserveerd word is van hoge kwaliteit.

Binnen kijk je je ogen uit, het is letterlijk eten met geestelijke bijstand.

Van boven tot beneden, overal waar je kijkt staat het vol met Heilig Hart beelden, religieuze schilderijen, kruisen, bijbeltjes en kerkboeken.

Ook in dit café een speciaal biertje te verkrijgen, Het Nunke, we hebben hem met smaak opgedronken.

Nunke, het streekbier van Vijlen

Gebrouwen in de familiebrouwerij Grain d'Orge in Hombourg. Het Nunke is en van hun vele speciale bieren maar dit is speciaal voor ons gemaakt. Alleen te koop bij A gen Kirk en bij Buurtwinkel Schins in Vijlen.

Het Nunke is het Limburgse leven van de tap of op fles. Niet alleen is het bier mild en fruitig van smaak, het is toch een stevig bier.

Wij hebben een mooi weekend er op zitten. De omgeving is een aanrader, hier komen we zeker terug.